Ordu, Giresun ve Trabzon üçgeninde yoğunlaşan fındık üretimi, maden projelerinin gölgesinde kalıyor. Çevre örgütleri tarafından yayımlanan güncel raporlara göre, Karadeniz’in dik yamaçlarında yer alan binlerce dekarlık tarım arazisi, IV. Grup maden (metalik madenler) ruhsatlarıyla taranmış durumda.
Özellikle 370 bin dönümlük devasa bir alanı kapsayan bu ruhsatlandırma, sadece fındık ağaçlarını değil, bölgenin su kaynaklarını ve yerel ekosistemini de doğrudan tehdit ediyor.
"Maden varsa fındık yok"
Bölgedeki Ziraat Odaları ve sivil toplum kuruluşları, maden sahalarının genişlemesinin tarımsal sürdürülebilirliği imkansız hale getireceğini savunuyor. Yapılan açıklamalarda şu risklere dikkat çekiliyor:
Maden sahaları için yapılan kazılar, verimli üst toprağın yok olmasına neden oluyor, işletme sırasında ortaya çıkan tozun fındık yapraklarındaki gözenekleri kapatarak verimi %40'a varan oranlarda düşürdüğü belirtiliyor ve maden faaliyetlerinde kullanılan su ve kimyasalların dere yataklarına sızma riski, tarımsal sulamayı imkansızlaştırıyor.
300’den fazla köy etkilenebilir
Harita analizlerine göre, maden ruhsatlarının kapsadığı alanlar 300'den fazla yerleşim birimini ve köyü içine alıyor. Eğer bu ruhsatlar işletme aşamasına geçerse;
Geçimini sadece fındıktan sağlayan binlerce aile toprağını terk etmek zorunda kalabilir, Türkiye’nin milyarlarca dolarlık fındık ihracatı, üretim alanlarının daralmasıyla büyük bir darbe alabilir ve Karadeniz ormanlarındaki endemik bitki türleri ve yaban hayatı geri dönülemez zarar görebilir.
Kolektif mücadele başlıyor
Bölge halkı, "Fındığıma Dokunma" kampanyalarıyla sesini duyurmaya çalışıyor. Hukuki süreçleri başlatan avukatlar, tarım alanlarının maden faaliyetlerine açılmasının yasalarla çeliştiğini ve bu projelerin iptal edilmesi gerektiğini vurguluyor.
TEMA ve Doğa Derneği Uyarıyor: Karadeniz’in üstü altından daha değerlidir. Fındık, bu coğrafyanın sadece ürünü değil, kimliğidir. 370 bin dönümlük bir alanı madenlere teslim etmek, bölgenin geleceğini feda etmektir.
